Η Οδοντιατρική διά μέσου των Αιώνων

Γράφτηκε από τον/την tzoulis. Καταχωρήθηκε στο Ιστορία του Συλλόγου

 
Προϊστορία 
 
 
Σταθμοί στην παγκόσμια εξέλιξη της Οδοντιατρικής. 

 
7000 π.Χ. Πολιτισμός της Κοιλάδας του Ινδού. Στο σημερινό Πακιστάν οι αρχαιολόγοι ανακαλύπτουν στα δόντια ανθρώπινων κρανίων τρύπες που έχουν 
διανοιχθεί από τους ‘’ οδοντίατρους ‘’ της λίθινης εποχής.Σαν εργαλείο διάνοιξης των οπών, πιθανόν χρησιμοποιήθηκε η χορδή τόξου, μία ευφυής επινόηση, που έμεινε σε χρήση για χιλιάδες χρόνια από διαφορετικούς λαούς, για το άναμμα της φωτιάς. 
 

 
5000 π.Χ. Σουμεριακό κείμενο αναφέρει ως αιτία της καταστροφής των δοντιών τα σκουλήκια που εισχωρούν στο εσωτερικό τους αλλά και στις γνάθους, δοξασία που θα κυριαρχήσει στους αρχαίους πολιτισμούς των Ινδών, των Κινέζων και των Αιγυπτίων για να φτάσει μέχρι τον ευρωπαϊκό μεσαίωνα.
 
 
 
 
 
2600 π.Χ. Ο αιγύπτιος Hesy – Re ενταφιάζεται με τον τίτλο του 
μεγαλύτερου από όσους ασχολούνται με τα δόντια και πρέπει να θεωρηθεί ως ο πρώτος καταγεγραμμένος οδοντίατρος.
 
 
 
 
 
 
 
1722 π.Χ. Ο Κώδικας του Hammurabi αναφέρει την εξαγωγή δοντιών ως ποινή για αδίκημα.
1536 π.Χ. Στον Αιγυπτιακό πάπυρο του Georg Ebers γίνονται αναφορές σε ασθένειες δοντιών και σε θεραπείες οδονταλγιών. 

 

 

 
600 π.Χ. Οι Ετρούσκοι στην βόρεια Ιταλία μπορούν να κατασκευάζουν γεφυρώματα με χρυσά ελάσματα και φυσικά ανθρώπινα δόντια.  Μετά την πτώση του αρχαίου κόσμου και ενώ στην Ευρώπη επικρατεί ολοένα και περισσότερο η αμάθεια, οι προλήψεις και το σκοτάδι πάνω στη γνώση, η ιατρική μαζί με τις υπόλοιπες επιστήμες βρίσκουν γόνιμο έδαφος στη Μέση Ανατολή και με κέντρο την Βαγδάτη εξαπλώνονται και ανθίζουν σε ολόκληρη την κατακτημένη Ισλαμική επικράτεια. Ανάμεσα στους μεγαλύτερους Άραβες γιατρούς της περιόδου πρέπει να μνημονευτεί ο Αλμπούκασις, που γεννήθηκε και έζησε στην Κόρδοβα της Ανδαλουσίας το 10ο αιώνα. Εκτός από το τεράστιο συγγραφικό του έργο που καταγράφηκε στην 30τομη ιατρική του εγκυκλοπαίδεια και πέρα από την επινόηση πλήθους χειρουργικών εργαλείων που με ελάχιστες παραλλαγές βρίσκονται σε χρήση μέχρι σήμερα, ο μέγας ιατρός, περιέγραψε τεχνικές για την επανεμφύτευση των οδόντων, την κατασκευή τεχνητών δοντιών, τη διόρθωση της στρεβλοφυίας και την αφαίρεση της οδοντικής τρυγίας. Τα λαμπρά έργα των Αράβων γιατρών θα μεταφραστούν από τους λογίους του 10ου και 11ου αιώνα και η επιστημονική ιατρική γνώση θα εισχωρήσει στα πανεπιστήμια και θα εξαπλωθεί σε ολόκληρη την λατινόφωνη Ευρώπη. 


 
 
460 π.Χ. Γεννιέται στην Κώ ο Ιπποκράτης, ο καλούμενος πατέρας της Ιατρικής. Αν και ο ίδιος ήταν Ασκληπιάδης στην καταγωγή, ήρθε σε ευθεία ρήξη με τις αντιλήψεις των ιατρών της εποχής του, θεμελιώνοντας την ορθολογική ιατρική, αφού κατόρθωσε να την απαλλάξει από τα μεταφυσικά στοιχεία, τις προλήψεις, τις προκαταλήψεις, τις δαιμονολογίες και τις δεισιδαιμονίες της εποχής. Καταγράφει με εξαιρετικές λεπτομέρειες τα όργανα, τις λειτουργίες, αλλά και τις ασθένειες, τα τραύματα, τα κατάγματα και τις ιατρικές και θεραπευτικές αγωγές που απαιτούνται για την αντιμετώπιση και την αποθεραπεία αυτών των προβλημάτων. Αναφέρεται με λεπτομέρειες στα οδοντοστοματολογικά προβλήματα και προτείνει λεπτομερείς τρόπους για την αντιμετώπισή τους. Από τις μεγαλύτερες προσφορές του, θεωρείται ο Ιπποκράτιος Όρκος, που απετέλεσε την ηθική και δεοντολογι
κή βάση, πάνω στη οποία στηρίχθηκε η άσκηση του ιατρικού Λειτουργήματος στους επόμενους αιώνες. 
 
 
 
 
384 π.Χ. Στα Στάγειρα της Χαλκιδικής βλέπει το φως για πρώτη φορά ο Αριστοτέλης, ο μεγαλύτερος διανοητής της αρχαιότητας. Υπήρξε μαθητής του Πλάτωνα και μετά τον θάνατο του, ανέλαβε την διοίκηση της Ακαδημίας του δασκάλου του. Το έργο του υπήρξε τεράστιο, αλλά δυστυχώς δεν φρόντισε ο ίδιος να το δημοσιεύσει. Όταν ο Σύλλας κατέλαβε την Αθήνα το 86 π. Χ. ανάμεσα στους άλλους θησαυρούς που μετέφερε στη Ρώμη, ήταν και η βιβλιοθήκη του φιλοσόφου. Αξιοθαύμαστες είναι και οι περί τα οδοντιατρικά θέματα περιγραφές του, είτε πρόκειται για την λειτουργία της γλώσσας και της γνάθου, είτε για την οδοντοφυία.
 
Share

Μέλη